Cmentarze


Cmentarze starożytnego Rzymu

Kiedyś mój historyk z liceum opowiadał, jak to wybrał się z klasą na wycieczkę po Warmii i Mazurach. W czasie podróży, jak to zwykle bywa, odezwała się ludzka natura, która pognała część uczniaków w przydrożny lasek, celem ulżenia pęcherzowi. Jakież było zdziwienie młodzieży, gdy ujrzała, że wypróżnia się na... cmentarzu!

W starożytnym Rzymie podróżny (i nieboszczyk ;-)) był narażony na podobne wypadki, a to z tej prostej przyczyny, że naród Cycerona miał w zwyczaju chować swych zmarłych przy drogach i bramach miast.

W Cesarstwie istniały w zasadzie dwa rodzaje cmentarzy: dla tych którzy cierpią na klaustrofobię - nadziemne i dla aerofobów - podziemne ;-) . Określenia te nie są może do końca ścisłe, bo przecież i w jednym i w drugim przypadku zwłoki lądowały w końcu w ziemi. Tym niemniej pozostańmy przy tej terminologii. Do cmentarzy naziemnych zaliczamy miejskie cmentarze przydrożne np. przy Via Appia czy koło Pompeii. Te drugie to oczywiście katakumby, z których najsłynniejsze są rzymskie.


Słówko wstępu

Cmentarze naziemne

Cmentarze podziemne (katakumby)


Do góry